وبوی نم ورطوبت شدید از سوی تنگه ی بلاغی به سوی دشت روان است.)) آن چه در بالا آمد،گفتاری بود از زبان امیر تیمور خسروی،شهردار پاسارگاد که 27 خورداد ماه سال جاری،خبرگزاری میراث خبر با تیتری با عنوان((افزایش نم ورطوبت در منطقه بی سابقه است)) آن را کار کرده بود.این خبر،نگرانی هایی  را که از زمان آبگیری سد سیوند بالا گرفته بود،چند برابر کرد چرا که دوستداران میراث فرهنگی ایران بر آسیب هایی  نم و رطوبت می تواند به آرامگاه کوروش هخامنشی ودیگر آثار گستره ی پاسارگاد وارد کند،بارها تاکید کرده بودند.به گفته ی شهردار پاسارگاد دربخش جنوب غربی آرامگاه کوروش که ورودی آرامگاه است،آب های زیرزمینی بالا زده وسنگ های این  بخش نیز رگه رگه شده است. برپایه ی

گفتارهای این مقام مسئول، میزان رطوبت ونم پیرامون آرامگاه وروستاهای نزدیک به آن ،از زمانی افزایش یافته  که سد سیوند تا اندازه ی قابل توجهی آبگیری کرده است.

 " تصویر نزدیک  از تنگه ی بلاغی که اکنون جزو دریاچه ی سد سیوند، و زیر آب است"

 سد سیوند اول اردیبهشت ماه سال گذشته یعنی نزدیک به یک سال است که در حضور معاون آب وزارت نیرو ووزیر تعاون آبگیری آن آغاز شده است.درباره ی این آبگیری گرچه بارها کارشناسان  تذکر داده ونم برآمده  ازدریاچه ی سد را سبب آسیب به آرامگاه برخوانده وخواهان توقف آبگیری سد شده بودند ،ولی  مسئولان دولتی هرگونه آثار منفی را تکذیب کرده والبته  پس از ابراز نگرانی شهردار پاسارگاد،هنوز هم  آن را تکذیب می کنند.نگرانی های شهردار پاسارگاد سبب آن  شد که  سازمان میراث فرهنگی با فرستادن توضیحاتی،رخ دادن هرگونه پدیده ی غیر طبیعی در منطقه ی پاسارگاد را که سبب آسیب به آثار باستانی پاسارگاد می شود،تکذیب کند.دربخشی از توضیحات این سازمان که تنها  3 روز پس از ابراز نگرانی شهردار پاسارگاد،در 30 خوردادماه،در روزنامه ی آفتاب به چاپ رسید،چنین آمده((اما نکته ای که از سوی شهردار محترم پاسارگاد در خصوص آب های  زیر زمینی منطقه ی پاسارگاد اعلام شده نیز موضوع  تازه ای نیست وهمواره ازقدیم در عمق یک ونیم متری پاسارگاد ودشت مرغاب،آب وجود داشته است که تهدیدی برای آرامگاه  به شمار نمی رود.))البته در بخش پایانی  این توضیحات،سازمان میراث با توجه  به مسئولیتش ، اعلام کرده است که گروهی از کارشناسان را برای آرامگاه  کوروش  به  زودی به آن گستره گسیل خواهد کرد.با وجود تمام این ها  ما که نه شهرداریم ونه مسئول سازمان میراث،ما که  حتی کارشناس هم نیستیم  وتنها به کمک چشم هایی که خدا داده گلسنگ های برآمده از دل رطوبت را می بینیم که چگونه بر آرامگاه کوروش چنگ انداخته اند،باور داریم که کارشناسان هیچ گاه اشتباه نمی کنندوبا این وجود با بینی هایمان چه کنیم که دیگر دارند به بوی نم خو می گیرند.راستی امسال،پیرامون  آرامگاه کوروش که همیشه ،بیابانی می نمود،چه سرسبز ودل انگیز شده است،شگفت این که امسال،سال کم آبی است.با این شگفتی ها با خشک سالی با آب های بالا زده از زیر زمین با گلسنگ ها با تکذیب ها، دل نگرانی ها چه باید کرد،

تکذیب ها راباور کنیم یا همگام با دل نگرانی ها،نگران ودلواپس شویم.

پاسارگاد برای ما ایرانیان، ونمایی از هویت ماست باید آن را پاسداری کنیم.

سد سیوند در منطقه‌ای قرار دارد كه فاصله دهانه اصلی آن تا آثار و سازه‌های اصلی محوطه پاسارگاد حدود ١٧ كیلومتر و فاصله خط پایان آبگیری دریاچه تا سازه‌های اصلی و آرامگاه كوروش حدود ٩ كیلومتر است. پیش‌بینی    می شود با آغاز آبگیری سد سیوند، دست‌كم هشت كیلومتر از تنگه بلاغی همراه با آثار درون آن زیر آب رود. این در حالی است كه در فصل بهار و با آغاز سیلاب‌های بهاری دشت بلاغی،‌آثار بیشتری تهدید خواهند شد.بر اساس نظر كارشناسان ، پس از آبگیری سد سیوند تعدادی از تپه‌های باستانی پیش از تاریخ، كوره‌های ذوب فلز، غار و     سكونت‌گاه های پیش از تاریخ، دو قبرستان بزرگ مربوط به اشكانیان، چهار كیلومتر سنگ‌چین شاهی، هفت كیلومتر مرز سنگی مربوط به دوران اشكانی، گورهای سنگی مربوط به دوران فرمانروایان فارس (خرقه‌داران)، دو قسمت از جوی سنگی و راه شاهی در شرق تنگه بلاغی و شش قسمت از راه شاهی در غرب این تنگه زیر آب برود. "برداشت کوتاه از میهن شماره 90 -شهریور - سید افشین امیرشاهی".  اعلام خبر آبگیری سد سیوند تا پایان امسال، بسیاری از ایرانیان و حتی جهانیان را نگران كرده است. اما این مسأله هیچ نگرانی را در سید حسین مرعشی رئیس سابق سازمان میراث فرهنگی و گردشگری به وجود نیاورد. چرا كه رئیس پیشین سازمان میراث فرهنگی عقیده داشت كه نمی‌توان سدسازی را كه لازمه تمدن امروز و فردای ایران است، فدای حفظ آثار تاریخی كرد. بنابر این طبیعی است كه در دوران ریاست مرعشی بر سازمان مهم میراث فرهنگی و گردشگری، اقدام مناسبی در جهت حفظ و حراست از آثار منحصر به فرد محوطه بلاغی و دشت پاسارگاد صورت نگیرد. مرعشی در دوران ریاست خود بر سازمان میراث فرهنگی، براین عقیده پای فشرد كه كلیه دوره‌های ایران، محل زندگی مردم قدیم و دوره‌هایی است كه آثار تمدن كهن در آنها وجود داشته است. چون تمدن ایران ٩ هزار سال جریان داشته و این نشان می‌دهد كه تمدن‌های جدید روی تمدن‌های قدیمی بنا شده‌اند. بنابر اظهارات مرعشی به خبرگزاری ایرنا، نمی‌توان انتظار داشت مرعشی در مدت یك سال و اندی كه در سازمان میراث فرهنگی و گردشگری بود كار ویژه‌ای برای حفاظت از آثار تنگه بلاغی انجام داده باشد. همچنان كه وقتی كلنگ ساخت سد سیوند در سال ٧١ بر زمین زده شد، سید محمد بهشتی هم كه در آن زمان رئیس سازمان میراث فرهنگی بود، از كنار این مسأله به راحتی گذشت و او هم كار چشمگیری نكرد. چرا كه گفته می‌شود مقامات سدساز پیش از آغاز پروژه ساخت سد سیوند طی نامه‌ای به سازمان میراث فرهنگی، نظر این سازمان را درباره آغاز عملیات عمرانی برای ساخت سد خواسته بودند. اما ظاهراً پرسش آنها بدون پاسخ ماند و سكوت نیز علامت رضایت است! البته محمد حسن طالبیان به كمك سید محمد بهشتی می‌آید و توضیح می‌دهد: «حدود ١٠ سال پیش نامه‌ای به اداره كل میراث استان فارس نوشته می‌شود. با توجه به گستردگی محوطه‌های باستانی در ایران، طبیعی است كه شناخت كاملی از همه این محوطه‌ها وجود نداشته باشد. شاید حدود ٢٠ تا ٢٥ درصد آثار تاریخی و محوطه‌های باستانی ایران را بشناسیم. از طرفی قانونی وجود دارد كه براساس آن اگر دستگاه‌ها هنگام عملیات عمرانی به آثار باستانی برخورد كنند، می‌بایست ادامه عملیات عمرانی را متوقف كنند. اگر پاسخ دادن به نامه آنها مدتی طول كشیده است، به این معنی نیست كه آنها حق انجام عملیات عمرانی را در آن منطقه داشته‌اند.»